ΤΙ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΒΟΥΔΑΣ

Τιποτα δεν μπορει να ειναι απολυτα ελευθερο,φυσικα ή νοητικα,αφου το καθετι ειναι αλληλοεξαρτωμενο και σχετικο...Οχι μονο η αποκαλουμενη ελευθερη βουληση δεν ειναι ελευθερη ,αλλα και η ιδια η ιδεα της Ελευθερης Βουλησης δεν ειναι ελευθερη απο εξαρτησεις...Οταν στην καθημερινη ζωη,χρησιμοποιουμε εκφρασεις,οπως <<εγω>>,<<εσυ>>,<<υπαρξη>>,κ.τ.λ.,δε λεμε ψεμματα αφου δεν υπαρχει εαυτος ή υπαρξη αυτη καθ΄εαυτη,αλλα εκφραζουμε μιαν αληθεια που συμβαδιζει με τη συμβατικοτητα του κοσμου.Αλλα η εσχατη αληθεια ειναι οτι στην πραγματικοτητα δεν υπαρχει<<εγω>>ή<<υπαρξη>>...Ενα ατομο(πουντγκαλα)πρεπει να αναφερθει ως υπαρχον μονο ως ορισμος(πραγκνιατπι,δηλαδη οτι συμβατικα υπαρχη μια υπαρξη),αλλα οχι ως πραγματικοτητα(ή ουσια,ντραβια).

ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

Μισητα προσωπα της τεχνης ο David Bowie και ο Andy Worhol.Για το δευτερο δεν εχω αποφασισει.Ηταν ο προφητης αυτης της κουλτουρας του τιποτα ή ο δημιουργος?Πως μπορεις να παρεις ενα τιποτα και να του δωσεις λαμψη πως μπορεις να παρουσιασεις κατι μεγαλο σαν ενα γυαλιστερο τιποτα αδειο περιεχομενου.Αυτο ειναι ο αντυ.Ο μποουι εισηγαγε στη ροκ ενα αηδιαστικο ναρκισιστικο θεατρινισμο που καμια σχεση με το θεατρο δεν εχει παρα με το ξεπεσμενο σοου.Μια αρρωστια που μετετρεψε ακομα και αγρια αυθεντικα ζωα σαν τον ιγκυ ποπ σε κουναμενες θυληπρεπεις καρικατουρες.Αυτη η κατασταση συνεχιστηκε και στα 80ς με τοσους πολλους δανδηδες που εριξαν την τεχνη τοσο χαμηλα.Σε ενα ψευτικο εγωκεντρικο πανυγηρι οπου οι γουαναμπι εκκεντρικα αστερια μαζευονται γυρω για να κλεψουν λιγο απο τη λαμψη του περφορμερ.Εγω παντως προτιμω το εσωτερικο φως που διαπερνα τα παντα.Ο μεγαλος καλλιτεχνης ειναι ο αγωγος αυτου του φωτος.Το φως δεν ειναι δικο του αλλα μεσω αυτου το προσεγγιζει και ο ακροατης.Και οταν ερμηνευει τρεμει σαν το φυλλο απο τον ανεμο.Η ψυχη του παλλεται στο ρυθμο του συμπαντος.Οι νοτες του ειναι στο χρωμα του χωματος ή του φυλλωματος των δεντρων ή των λουλουδιων ή του ποταμου ή του ηλιου.Οι ιστοριες του ειναι οι ιστοριες του νερου,του αερα.Ιστοριες των αστεριων και των παιδιων που τα μετρουσαν καποτε.Οταν τα εβλεπαν.Ακουω Νικ Ντρε'ι'κ τωρα βασικα.

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ

Μιλαμε υπερβολικα πολυ.Θα επρεπε να μιλαμε λιγοτερο και να ζωγραφιζουμε περισσοτερο.Προσωπικα θα ηθελα να εγκαταλειψω την ομιλια εντελως και,οπως η οργανικη Φυση,να δινω στους αλλους να καταλαβαινουν ο'τι εχω να πω με σχεδια.Αυτη η συκια,αυτο το φιδακι, αυτη η καμπια στο περβαζι του παραθυρου μου περιμενει ησυχα το μελλον της-ολα αυτα ειναι σπουδαιες υπογραφες.Ενας ανθρωπος που θα μπορουσε να αποκρυπογραφησει το νοημα τους σωστα,συντομα θα μπορουσε να κανει και χωρις το γραπτο ή τον προφορικο λογο.Οσο περισσοτερο το σκεφτομαι,τοσο το βλεπω πως υπαρχει κατι το στειρο,κατι το μετριο,ακομα μπαινω στον πειρασμο να πω κατι το υπερβολικα κομψο στην ομιλια.Αντιθετα η σοβαροτητα της φυσης και η σιωπη της σε τρομαζει οταν στεκεσαι προσωπο με προσωπο μαζι της,απερισπαστος,μπροστα σε μια αγονη κορυφη ή μεσα στην ερημια των αρχαιων λοφων. ΓΚΑΙΤΕ

ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

Οταν το τεχνητο παιρνει τη θεση του φυσικου το φυσικο χρειαζεται επαναπροσδιορισμο σαν εξαιρεση πλεον,σαν το διαφορετικο,σαν κατι που δεν εχουμε συνηθισει.Για παραδειγμα τα φυσικα προ'ι'οντα ονομαζονται βιολογικα ενω τα μη φυσικα δεν αποκαλουνται τιποτα.Αρκετοι ανθρωποι μαλιστα στο ακουσμα αυτης της λεξης οταν πανε στην υπεραγορα βγαζουν καντιλες μη γνωριζοντας περι τινος προκειται.Ζητανε αυτο που ξερουν και εμπιστευονται,το λαμπερο,το μεγαλο,το φαινομενικα υγιες χωρις σημαδι απο ξενιστες φρουτο,ζαρζαβατικο κλπ.Οταν ομως ανοιξουν τον καρπο αυτο ,θα αντικρισουν και θα γευθουν αυτο που αντικριζουμε και γευομαστε ολοι οταν ακουμε να μιλανε φωτομοντελα στην τηλεοραση.Αλλα τι νοημα εχει αν υπαρχει ουσια?Το θεμα σημερα ειναι να λαμπεις.Το ζητουμενο ειναι να εισαι ελκυστικος για τους καταναλωτες ειτε εισαι μηλο ειτε μοντελο ειτε πολιτικος.Και στο τελος αυτη η λαμψη που θα εκπεμψεις με την ενταση της να προκαλεσει τετοια συγχηση που ο αλλος να μεθησει να τυφλωθει και να μη θυμαται τη γευση σου.