Η καθαρη εμμενεια του θετικισμου,το τελευταιο του προ'ι'ον ,δεν ειναι τιποτα αλλο παρα ενα καθολικο ταμπου.Τιποτα πια δεν πρεπει να υπαρχει εξω,γιατι η απλη ιδεα του εξω ειναι η καθαυτο πηγη του τρομου...
Για τον πολιτισμο,η ζωη σε μια καθαρα φυσικη κατασταση,ζωικη και φυτικη,αντιπροσωπευε το μεγαλυτερο κινδυνο...
Ο φοβος μηπως χαθει το εγω και μηπως πεσει την ιδια στιγμη ο φραχτης αναμεσα στον εαυτο και μια αλλη ζωη,ο φοβος του θανατου και της καταστροφης,συνδεεται στενα με μια υποσχεση ευτυχιας που ηταν παντα απειλη για τον πολιτισμο...
Οι δεσμοι με τους οποιους ο Οδυσσεας ειναι αμετακλητα δεμενος με την πρακτικη κρατουν την ιδια στιγμη τις σειρηνες μακρυα απο την πρακτικη:η γοητεια τους εξουδετερωνεται και γινεται απλο αντικειμενο ενατενισης,γινεται τεχνη...
M.Horkheimer/T.W.Adorno: Η διαλεκτικη του Διαφωτισμου.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου